Açlık ve atıştırma isteği
Geceleri neden çok acıkıyorum?
Geceleri neden çok acıkıyorsunuz? Akşam açlık zirvesinin 17%'lik farkını ve hafif geçen bir günün akşam yemeğine kadar nasıl biriktiğini görün.
Rehberler

Soğuk hava yalnızca biraz acıktırır, o da ancak soğuk cildinize ulaştığında. İnsanları dinlenirken ya da egzersiz yaparken soğuğa maruz bırakan çalışmalar, sonraki yeme miktarında ortalama olarak küçük bir artış buluyor. 11 çalışmayı birleştiren bir analizde, ılık ya da nötr koşullara kıyasla ortalama artış yaklaşık 179 kcal (750 kJ) çıktı (Nutrients, 2021).
Bu ölçülmüş gerçek bir etki, ama dolgun bir öğünün yanında küçük kalıyor.
Soğuk hava, titreme ve ısı üreten başka süreçler yoluyla vücudun ısınmak için daha çok enerji harcamasına yol açar. Aynı analizde, egzersiz sırasında soğuğa maruz kalınan 8 çalışmalık alt grupta artış daha büyüktü: yaklaşık 251 kcal (1051 kJ) (Nutrients, 2021).
Bir çalışmada 11 erkek 45 dakika boyunca 20°C ya da 33°C suda pedal çevirdi. Yakılan enerji benzerdi: soğuk suda yaklaşık 517 kcal, ılık suda 505 kcal. Sonrasında soğuk su grubu büfede 877 kcal, ılık su grubu 608 kcal yedi, yani %44 fark vardı (White et al., 2005; University of Florida release).
Ayrı bir çalışmada fazla kilolu 16 yetişkin, 8°C ya da 20°C'de 45 dakika koşu bandında yürüdü. Soğuk yürüyüş açlık hormonu olan açillenmiş grelini yükseltti. Bu artış, 45 dakika sonraki büfede daha yüksek yeme miktarıyla örtüştü (Crabtree & Blannin, 2015).
Kıpırdamadan oturuyorsanız çoğunlukla evet, ısıtılmış ev etkiyi siler. Bir çalışmada 10 sağlıklı yetişkin, hiç egzersiz yapmadan iki buçuk saat boyunca 18°C ya da 24°C'lik bir odada bekletildi.
Serin oda dinlenme enerji harcamasını, yani vücudun ısısını korumak için yaktığı fazladan yakıtı artırdı. Ancak açlık puanları ve gerçek yeme miktarı iki sıcaklık arasında anlamlı biçimde farklı değildi (Langeveld et al., 2016).
Soğukta egzersiz çalışmaları iştahta gerçek bir sıçrama gösteriyor. Isıtılmış bir evin çoğunlukla önlediği hafif serin bir odada oturmak ise aynı etkiyi güvenilir biçimde yaratmıyor. Kasımda arabaya yürümek, soğukta açık havada antrenman yapmakla aynı maruziyet değildir.
Kış kilosu gerçek ama küçük: Ma ve arkadaşlarının yıl boyu izlediği yetişkinlerde vücut ağırlığı yaklaşık 0,5 kg oynadı ve şubat civarında zirve yaptı. Günlük alım sonbaharda ilkbahara göre yaklaşık 86 kcal yüksekti. Hareket en çok kışın azaldı (Ma et al., 2006).
315 yetişkini izleyen bir günlük çalışması, toplam alımın, özellikle karbonhidratın, ve öğün büyüklüğünün sonbaharda arttığını buldu. İnsanlar daha çok yedikleri hâlde sonbahar öğünlerinin sonunda kendilerini daha aç olarak değerlendirdi (de Castro, 1991).
İki çalışma da sıcaklığı kısa günlerden ya da düşük hareketten ayırmıyor. Ma ve arkadaşlarının kohortunda alım ve kilo ilkbaharda en düşük düzeydeydi. Bu, istikrarlı bir kış kilosundan çok, artışın yıl boyu kalıcı olmadığıyla uyumlu.
Maruziyet gerçek ve aktifse, yani açık havada egzersiz ya da soğukta uzun süre durmaksa, çalışmalar soğuğun kendisini işaret ediyor. Çoğunlukla içerideyseniz ve daha az hareket ediyorsanız, kohort verileri mevsimsel bir kaymayı işaret ediyor.
İkisini ayırmanın bir yolu, kendi kayıtlarınıza yan yana bakmak. Fazla yemekle birlikte hareketiniz de azaldıysa, bu soğuk etkisinden çok kohort örüntüsüyle uyuşur. Karbonhidratlı bir öğünden sonra açlığın neden çabuk döndüğünü okumak da yoğun kış öğünlerinin hızlı geçip geçmediğini gösterebilir.
Ücretsiz kilo trendi hesaplayıcı ve plato kontrolü, kilonuzun bu kış kohort verisindeki yaklaşık yarım kilolık salınıma kıyasla gerçekten değişip değişmediğini gösterir. Avocalo uygulaması öğün ve hareketi yan yana kaydeder. Öğün fotoğrafınızdan kalori ve makro tahmini çıkarır, siz de gözden geçirirsiniz.
Veriler tersine döndüğünü gösteriyor. Ma ve arkadaşlarının mevsimsel kohortunda alım ve kilo ilkbaharda en düşük düzeydeydi, sonbahar ve kışta zirve yaptıktan sonra. Bu örüntü, artışın yıl boyu kalıcı olmadığıyla uyumlu. Yorum gözlemsel verilere dayanır, sıcaklığı tek başına ayırmaz. (Ma et al., 2006)
Evet, biraz. Bir çalışmada serin odada (18°C) dinlenme enerji harcaması, daha ılık odaya (24°C) göre arttı. Yani vücut ısısını korumak için biraz daha yakıt harcıyor. Ancak aynı çalışmada bu artış daha fazla açlığa ya da daha fazla yemeye dönüşmedi. (Langeveld et al., 2016)
Her zaman değil. Günlük tutan 315 yetişkinle yapılan çalışmada insanlar, sonbahar öğünlerinin sonunda daha fazla yedikleri hâlde kendilerini daha aç olarak değerlendirdi. Sıcak, yoğun yemek canınızın çekmesi gerçek bir açlık olmayabilir. Bu, yalnızca kalori eksiğinden değil, doyum ya da öğün düzenindeki bir kaymadan söz edilebileceğini düşündürüyor. (de Castro, 1991)
Kaynaklar: White LJ et al., Int J Sport Nutr Exerc Metab, 2005, PubMed 15902988; bunu anlatan University of Florida basın bülteni; Crabtree DR & Blannin AK, Med Sci Sports Exerc, 2015, PubMed 24870575; Langeveld M et al., Endocrine Connections, 2016, kayıt sayfası;
de Castro JM, Physiology & Behavior, 1991, PubMed 1946724; Ma Y et al., Eur J Clin Nutr, 2006, PMC1428793; Nutrients, 2021, PMC8538265. Petros IT Solutions SRL tarafından yayımlanmıştır. Bir hata mı gördünüz? [email protected] adresine yazın.